پیام آستانه
کانون فرهنگی هنری طیار مسجد جامع شهرک محمد بن جعفر طیار(ع)پیام آستانه
کانون فرهنگی هنری طیار مسجد جامع شهرک محمد بن جعفر طیار(ع)واکنش مطیعی به کاریکاتور موهن شارلیابدو + صوت
دو قطعه مداحی (عربی و فارسی) در پاسخ به حرکت وقیحانه توهین کنندگان به ساحت مقدس پیامبر عظیم الشأن اسلام، حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلّم) با نوای “حاج میثم مطیعی” قابل دریافت است.
سبک زندگی منفعلانه با موبایل/علیرضا پناهیان
بسم الله الرحمن الرحیم
بعضی وقتها ما متوجه برخی جزییات مهم نیستیم و تذکرات کلی، ما را به نتیجۀ رفتاری مورد نظر نمیرساند. لذا باید به جزییات پرداخت و به دستورالعملهای روشنی دست یافت تا زندگی ما را از خطرات مهم نجات بدهد. چه دلهای باصفا و اندیشههای قوی فراوانی که با بیدقتی در جزییات، تمام فرصتها و قوای خود را برای رشد کافی از دست میدهند و پس از یک عمر آرزومندی برای رسیدن به قلههای کمال و موفقیت از حداقل تواناییها هم بازمیمانند. یکی از عوامل مهم رشد یک انسان دقت در نوع رفتارهایی است به صورت روزمره انجام میدهد و سبک زندگی او را تشکیل میدهد.
آنچه مهمتر از رفتارهای خوب و بد ماست، عادتهایی است که این رفتارها در ما به جای میگذارند. بدترین قسمت یک رفتار بد، عادت بدی است که در ذهن و روحیۀ ما به جای میگذارد؛ و بهترین قسمت یک رفتار خوب عادت خوبی است که در ذهن و روحیۀ ما به جای میگذارد. به همین دلیل به شدت باید از مداومت بر رفتار غلط پرهیز کرد، حتی اگر این رفتار یک گناه واضح نباشد؛ اما رفتاری باشد که عادت بدی از خود به جای میگذارد. شاید به همین دلیل در روایات بر «مداومت بر رفتار خوب» اینقدر تاکید شده است. اگر یک رفتار اندکی ناصحیح باشد، اما انسان دائما آن را انجام دهد میتواند عامل هلاکت انسان بشود.
یکی از بدترین عادتها که زمینهساز محرومیتهای فراوان از معنویت و عقلانیت میشود و استعدادهای انسان را نابود میکند، عادت به بینظمی و عادت به رفتار منفعلانه است. کسی که بیبرنامه زندگی کند و زمانبندی دقیق و صحیحی برای بسیاری از رفتارهای خود نداشته باشد، دائما منفعلانه رفتار خواهد کرد، و این سبک زندگی منجر به از دست رفتن قدرت تمرکز و دیگر قوای ذهنی او خواهد شد.
امروزه مهمترین عامل سبک زندگی نامنظم، خصوصاً در بخش رفتارهای ذهنی، رسانههای دیداری و شنیداری هستند؛ که تماماً در گوشی همراه شما تجمیع شده است. باید به گوشی همراه به عنوان یک عامل قدرتمند که میتواند تمام قوای ذهنی انسان را نابود کند نگاه کنیم؛ خصوصاً اگر در گوشی همراه خود انواع شبکههای اجتماعی و نرمافزارهای اطلاعرسانی را نصب کرده باشیم. اگر برنامه منظم و متقنی برای استفاده از گوشی همراه خود نداشته باشیم، دچار یک زندگی انفعالی شدید و درماندگی گسترده خواهیم شد.
اما همین زمینۀ درماندگی، میتواند بستر بالندگی قرار گیرد، زیرا کنترل مراجعۀ منظم و هدفمند به گوشی همراه، میتواند قدرت ارادۀ انسان را تقویت کند و آدم را به برخی از صفات برجستۀ روحی و ذهنی برساند. انواع پیامهای گوشی همراه شما، حتی اگر همیشه حدیث و اخبار مهم و مفید باشد، به صورت نامنظم در هر لحظه ای از شبانهروز به شما میرسد، اگر شما با همان بینظمی که پیامها را دریافت میکنید، به صورت منفعلانه به گوشی مراجعه کنید و آن اطلاعات و اخبار خوب و مفید را مطالعه نمایید، به مرور بسیاری از قوای ذهنی خود را از دست خواهید داد؛ و چیزی از قدرت حافظه و تمرکز شما باقی نخواهد ماند.
اساساً نباید با گوشی همراه صرفاً به عنوان یک وسیلۀ سرگرمی و تفریح برخورد کرد. ولی از آنجایی که سرگرمکننده بودن گوشی همراه، خصوصاً با اینهمه نرم افزارهای متنوع، یک امر اجتناب ناپذیر شده است، باید برای این سرگرمی نظمی قرار داد. انسان باید برای تفریحات خودش برنامه داشته باشد، خصوصاً اگر نیاز دارد به بالاترین سطح رشد خود برسد و از سطحی ماندن خود متنفر است. مهمترین عنصر نظم در استفاده از گوشی همراه این است که در زمان و مدت معینی به مطالعه بپردازد و به مقدار مشخصی، ولو تقریبی، به تولید و ارسال پیامهای رسانهای خود اقدام نماید.
علیرضا پناهیان
1393/10/27
از کمپین مردمی تا بحران مشروعیت شارلیها
یکی از بزرگترین کمپینهای اعتراضی به نگرش تبعیضآمیز غرب در خصوص هولوکاست و توهین به ادیان الهی، در ذیل کاریکاتور موهن نشریه تایم در شبکه اجتماعی اینستاگرام شکل گرفت. گروههای مختلف آزادگان با حمله پرحجم به صفحه تایم، ضمن انتشار هزاران پیام محبتآمیز درخصوص پیامبران الهی، خواستار مسدود شدن قانونی صفحه هتاکین شدند. به نحوی که ادارهکنندگان این صفحه ناچار شدند در فاصله کمتر از یک ساعت بیش از 5 پست جدید با هدف کاهش حملات به این صفحه، منتشر کنند.
پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیکهای جهان که در حال حاضر در سفری در فیلیپین به سرمیبرد، طی سخنانی با اشاره به حادثه نشریه فرانسوی «شارلی ابدو» گفت: «وقتی موضوع اهانت به ادیان در میان است، محدودیتهایی در آزادی بیان وجود دارد.»
وی با انتقاد از موج جدید توهین به پیامبر اسلام ادامه داد: «کسی نمیتواند پیروان ادیان دیگر را به خشم آورده یا به دین مردمان دیگر توهین کند و کسی نمیتواند ادیان دیگر را به سخره بگیرد. در مورد ادیان محدودیت وجود دارد و هر دینی عزت و احترام خود را داراست و آزادی بیان به معنای توهین به ادیان نیست.»
مجموعهای از روشنفکران جهانی نیز با انتشار پرسشهایی جنجالبرانگیز در ذیل صفحات نشریاتی همچون «تایم» که به بازنشر کاریکاتور توهین آمیز شارلی ابدو پرداخته بود، نوشتند: «پس از توهین عامدانه به پیامبر 2 میلیارد مسلمان انتظار چه واکنشی را دارید؟» این پرسش بدیهی در فضایی مطرح میشود که برخی از اروپائیان افراطی با تکرار عبارت «من شارلی هستم» توهین به مقدسات ادیان آسمانی را به بهانه «حق کفر»، بخشی از محدوده آزادی بیان و حقوق اجتماعی کافران دانستهاند! برخی از طراحان خوشفکر اروپایی نیز با یادآوری واکنش متناقض سیاستمداران غربی در حملات تروریستی گروههای مورد حمایت غرب در کشتار مردم سوریه، عراق، لیبی، یمن، لبنان و افغانستان و پاکستان، فلسطین و باریکه غزه؛ عکس ابوبکر البغدادی، سرکرده گروهک تروریستی داعش در راهپیمایی مضحک آزادی در خیابانهای فرانسه را در صف اول، طراحی کردند.
اختلاف در میان مردم جوامع اروپایی در پذیرش کمپین نمایشی «شارلیها» به حدی جدی شده که تیری میسان، نویسنده مشهور فرانسوی گفته است: «ایدئولوژی و راهبرد اخوان المسلمین، القاعده و داعش ایجاد جنگ داخلی را در غرب توصیه نمیکند، بلکه برعکس بر ایجاد آن در شرق به منظور جدا کردن شدید دو جهان تاکید دارد. ما باید همه فرضیهها را در ماجرای شارلی ابدو مد نظر قرار دهیم و بپذیریم که تاکنون، محتملترین هدف آن ایجاد اختلاف در درون ما است و طراحان احتمالی این حمله در واشنگتن هستند.»
گفتنی است مجموعهای از سیاستمداران غربی تلاش کردند با راهاندازی دور جدید «اسلامهراسی» در اروپا، پرونده «اسلام سیاسی» را یکبار برای همیشه بایگانی کرده و با الصاق برچسب «افراطیون تروریست» به مسلمانان حامی اعتقادات و مظاهر مقدس دینی، لائیسیته را به اندیشه همه گیر و قانونی در جهان با فشار از بالا و پروندهسازی از پایین تبدیل کنند. به نحوی که سردبیر شارلی ابدو که پس از حملات مشکوک اخیر به دفتر این نشریه، بحران ورشکستگی را به سبب حمایت مالی دولت فرانسه پشت سر گذاشته، به دویچه وله گفت: «همه انسانهای ناشناس، همه سیاستمداران، رسانهها و نمایندگان ادیانی که گفتند «من شارلی هستم» باید بدانند که در حقیقت گفتهاند «من لائیک هستم» (!)
بر اساس مفهوم لائیسیته، دایره حاکمیت و قدرت از دین کاملا جداست و دولت حق حمایت از هیچ دینی را ندارد. به این ترتیب رمزگشایی از حرکت خزنده و مذموم مدیران روزنامه «مردم امروز» به عنوان پایگاه حامیان تفکر جدایی دین از سیاست در مطبوعات ایران، که از سابقه زیرسوال بردن احکام و قوانین مترقی اسلام نیز برخوردارند، در انتشار جمله «من شارلی هستم» به عنوان تیتر یک روزنامه مذکور، قابل تحلیل است. هر چند متاسفانه هنوز خبری از برخورد جدی مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بانیان این رفتار ضد اسلامی، به گوش نرسیده و تا اینجای کار علیرغم واکنش شدید مردم و نمایندگان مجلس، ارشاد تنها به ارائه یک تذکر خصوصی کم اثر به مدیران بدسابقه این جریده، بسنده کرده است!
بدیهیترین حق ملت ایران که در صیانت از مرزهای اسلام ناب محمدی (ص) از بذل جان خویش نیز دریغ نکردهاند این است که دولت اسلامی در مبارزه با بانیان ترویج «اسلام آمریکایی» کوشا باشد و از فعالیت زنجیرهای آنها که بارها آشکارا به مظاهر اسلام حقیقی از خاکریز رسانه حمله کردهاند، ممانعت به عمل آورد.
شاه رفت!!
شکل گیری و گسترش نهضت اسلامی و هماهنگی قیام های مردمی به رهبری امام خمینی و برگزاری مراسم چهلم های شهدا در شهرهای مختلف و کشتار ۱۷ شهریور و اعتصاب کارکنان شرکت ملی نفت، کنترل امنیت کشور را از دست نیروهای رژیم و حتی حکومت نظامی خارج نموده و موجب شد که در زمان کوتاهی، پایه های اقتدار رژیم ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی سست شده و منجر به فرار شاه گردد. شاه پس از عدم موفقیت دولت نظامی ازهاری در برقراری نظم و آرامش و رفع اعتصاب ها که اقتصاد کشور را فلج کرده بود، به رهبران جبهه ملی روی آورد. پس از ناکامی جمشید آموزگار، جعفر شریف امامی و ازهاری در مهار کردن امواج خشم و نفرت عمومی مردم در جریان نهضت اسلامی، شاه آخرین تیر خود را رها کرد و سعی کرد با انتخاب یکی از اعضای جبهه ملی که به ظاهر از مخالفان شاه باشد، خشم مردم را فرو نشاند. به همین جهت شاپور بختیار به شرط گرفتن اختیارات کامل و خروج شاه از کشور بعد از رای اعتماد مجلسین به دولت، نخست وزیری را پذیرفت. سرانجام در روز ۲۶ دی ۱۳۵۷، شاه پس از سالها ظلم و جنایت در حق مردم مسلمان ایران، به همراه همسرش، ایران را به سمت مصر ترک کرد، در حالیکه حتی نزدیک ترین حامیان و اربابانش هم از پذیرفتن او امتناع کردند. پس از فرار شاه، ملت با آمدن به خیابان ها و اظهار شادمانی و پخش گل و شیرینی، این پیروزی بزرگ را جشن گرفتند و این زمانی بود که رژیم پهلوی پس از ۵۰ سال حکومت استبدادی، روزهای پایانی عمر خود را سپری می کرد؛ چنانکه در کمتر از یک ماه پس از فرار شاه، طومار عمر ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در هم پیچیده شد.
قرارمان سر شارع الرسول
به عراق که سفر میکنی با پدیده ای روبرو می شوی که کمی برای ما ایرانی ها تازگی دارد،
برای ما که عمری را با وجود یکی یکدانه امام رضا(ع) سر کرده ایم، کمی عجیب و شگفت انگیز است که انتهای هر خیابانی را بگیری سر از حرم یکی از اهل بیت در می آوری،
این چیزی است که ما در ایران آن را تجربه نکرده ایم.
میگویی میخواهم به زیارت امیرالمومنین(ع) بروم، خیلی راحت خیابان باریکی
را به تو نشان میدهند به نام شارع الرسول و میگویند تا انتهای آن برو، بعد
از گذشتن از بازار به حرمامیرالمومنین میرسی! میگویی میخواهمبه زیارت آقایم
امام حسین (ع) بروم، میگویند سر همان شارع الرسول ماشین هایش ایستاده اند و
دادمیزنند: «کربلا». قریب به یک ساعت دیگر به حرم امام حسین خواهی رسید!
میگویی قصد دارم به زیارت امام کاظم و امام جواد علیهما السلام بروم، باز هم آدرس همان شارع
الرسول را میدهند و ماشین هایی که با چند ساعت بیشتر تو را به کاظمین میرسانند!
البته مسیر سامرا آنقدر خطرناک است که ماشینی سر شارع الرسول برای آنجا نیست،
اینگونه است که فعلا از زیارت امام هادی و امام حسن عسکری علیهما السلام منصرف میشوی!
اما مسئله از آنجا شروع میشود که بخواهی زیارت امام زمان علیه السلام بروی، دیگر نه مکانی و نه جاده ای و نه ماشینی برای رفتن به زیارت وجود ندارد، آدرس امام زمان را دیگر نمی شود مانند بقیه اهل بیت سراغ گرفت، اینجاست که مقصد و مسیر و مرکب متفاوت میشود،
خوب که پرس و جو کنی آدرس سوره مبارکه عصر را به تو می دهند، می گویند آنجا برو زیارت امام زمان،
یا میگویند سراغ حضرت را از سوره مبارکه قدربگیر،
تازه میفهمی آن آدرس های قبلی هم که به تو داده اند را باید بگذاری کنار،
سراغ امیرالمومنین (ع) را باید از سوره مبارکه توحید بگیری و با سوره مبارکه فجر به زیارت خود امام حسین (ع) بروی،
با اباالفضل عباس(ع)، که کار داشتی برو سراغ سوره مبارکه زمر،
امام کاظم و امام جواد علیهما السلام را می توان در سوره مبارکه فرقان یافت و
تازه ما ایرانی ها هم باید به جای مشهد، برویم سراغ سوره مبارکه شمس برای زیارت آقایمان امام رضا (ع)،
اینجا دیگر راه زیارت امامین عسگریین خطرناک و ناامن نیست تا از زیارتشان منصرف شوی،
نمیخواهم روضه بخوانم
اما اینجا دیگر حرم خانم حضرت زهرا (ع) پنهان نیست و تو هر وقت که خواستی و
البته به شرط طلبیدن آنها، میتوانی به زیارت هر کدام برسی.
کمی که فکر میکنی درمی یابی که پیامبر(ص) همین مسیر قرآن را تشریع نموده
است تا ما از رهگذر آن به بارگاه ایشان و اهل بیتش راه یابیم، پس شارع
الرسول همین قرآن است،
نکند اعتماد و تکیه
مان به سوره های قرآن به اندازه ماشین های سر شارع الرسول هم نباشد، که
آنها فقط راه حرم را میروند آن هم با کلی اما و شاید، و
سوره ها تضمینی ما را زائر خود اهل بیت میکنند.
...پس قرار ما سر شارع الرسول!
هانی چیت چیان
از دفتر خاطرات یک معلم، نشریه کاشف، مدرسه قرآن و عترت علیهم السلام)